Aquí seguimos
- ecosdacomarca

- hace 14 horas
- 2 min de lectura
La Formalita/Xeral
Cousas que se pensan
Aquí seguimos
Hoxe as mesas seguen na carballeira, pero nós xa non.
Todo está recollido. A carballeira, en cambio, aínda está volvendo en si.
Por que xa pensamos en volver se acabamos de marchar?
Sabemos onde sentarnos, a quen buscar primeiro.
E quen falta.
Como na casa.
PUBLICIDADE
Alá por 1974, dentro das festas da Bandeira, dedicadas a San Antonio e á Virxe das
Ermidas, uns amigos cargaron un carro de vacas con empanadas e viño e xuntáronse na
carballeira ao son da música.
Co tempo fomos chegando os demais.

Hoxe aquela pequena xuntanza é Festa de Interese Turístico Nacional e celebra a súa 50ª
edición.
E aquí seguimos.
Sacando o carro. Chegando cargados.
PUBLICIDADE
Cos nosos e con algo para poñer na mesa. Ofrecemos o que traemos, probamos o do
lado, facemos sitio.
E a mesa medra.
Hai música, baile, poxa de empanadas. Dicimos que agora si, que imos á orquestra.
E quedamos un pouco máis.
Cando entendemos que a festa conta con nós e non lle podemos fallar?
Esta festa ten algo: nunca queda feita.
PUBLICIDADE
Hai que facela outra vez.
E outra.
Será por iso que custa tanto marchar?
Onte marchamos.
Hoxe xa a botamos de menos.
Falta un ano para volver.
Será iso? Marchar sabendo que aquí sempre queda un sitio para nós?
La Formalita existe en Ecos da Comarca para ofrecer unha maneira distinta de mirar o
cotián: breve, elegante, con humor e pensamento; non para informar, senón para
interpretar; non para explicar, senón para mirar doutro xeito. ECOS DA COMARCA— 23
de agosto de 2026.
MÁIS ARTIGOS DE OPINIÓN DE LA FORMALITA:
Cando todo asemella o mesmo... pero non: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-todo-asemella-o-mesmo-pero-non
O valor do que non se debe perder: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-valor-do-que-non-se-debe-perder
O cerebro humano non entende a escala, entende a historia: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-cerebro-humano-non-entende-a-escala-entende-a-historia
Toda ponte cobra: https://www.ecosdacomarca.com/post/toda-ponte-cobra
Cando prende, prende: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-prende-prende
Cando o día vén encollido: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-o-d%C3%ADa-v%C3%A9n-encollido
Queridos Reis Magos: https://www.ecosdacomarca.com/post/queridos-reis-magos
Unha desfeita: https://www.ecosdacomarca.com/post/unha-desfeita
A Terra Nai: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-terra-nai
A cara que non somos: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-cara-que-non-somos
Estar sendo: https://www.ecosdacomarca.com/post/estar-sendo
8 de marzo: forma e cor: https://www.ecosdacomarca.com/post/8-de-marzo-forma-e-cor
Onde comezan as mans: https://www.ecosdacomarca.com/post/onde-comezan-as-mans
Un domingo de Ramos: https://www.ecosdacomarca.com/post/un-domingo-de-ramos
Abades, un domingo de Pascua: https://www.ecosdacomarca.com/post/abades-un-domingo-de-pascua
Memoria e innovación: https://www.ecosdacomarca.com/post/memoria-e-innovaci%C3%B3n
26 de abril: https://www.ecosdacomarca.com/post/26-de-abril
Trevos de catro follas: https://www.ecosdacomarca.com/post/trevos-de-catro-follas
Hai cousas que volven... e outras que cambian: https://www.ecosdacomarca.com/post/hai-cousas-que-volven-e-outras-que-cambian
Memoria nas letras: https://www.ecosdacomarca.com/post/memoria-nas-letras
Entre tratos: https://www.ecosdacomarca.com/post/entre-tratos
Non só para o verán: https://www.ecosdacomarca.com/post/non-s%C3%B3-para-o-ver%C3%A1n
Pequenas cousas: https://www.ecosdacomarca.com/post/pequenas-cousas
O esforzo invisible: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-esforzo-invisible
A Esperanza: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-esperanza
Entendérmonos: https://www.ecosdacomarca.com/post/entend%C3%A9rmonos
As primeiras veces: https://www.ecosdacomarca.com/post/as-primeiras-veces
O Peregrino: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-peregrino









What a beautiful reminder that traditions are not kept alive by events themselves, but by the people who return to them year after year. I especially loved the idea that some celebrations are never truly finished—they are continually recreated through memory, friendship, and shared presence. Thank you for capturing so elegantly that feeling of belonging to a place that always keeps a seat for us at the table.
Salientable é plausible ese orixe i ese carácter profano e gastronómico con vocación de xuntanza, in perpetuum .