Entre tratos
- ecosdacomarca
- hace 1 hora
- 2 min de lectura
La Formalita/Xeral
Cousas que se pensan
Entre Tratos
Como fiarnos, se aquí se nos ensinou que non hai que fiarse nin do propio pai?
Houbo un tempo no que as feiras eran o verdadeiro centro da vida da comarca. Xa ben
entrado o século XX, o etnógrafo Xaquín Lorenzo Fernández e o mestre e historiador
Antonio Fraguas Fraguas aínda chegaron a coñecelo e contalo.
Nas feiras de Lalín, Silleda, A Estrada, Vila de Cruces, e tamén nas de Boqueixón, Melide
ou Arzúa, non só se vendía gando. Aprendíase a facer trato.
O valor non dependía só do animal. Dependía da herba, porque sen boa herba o gando
perdía peso; da choiva, porque dela dependía a colleita; e tamén da necesidade e da
fama de quen vendía. Nunha comarca onde todos se coñecían, a fama dun mal trato
duraba máis ca o propio trato.
PUBLICIDADE
O prezo pactábase ao pulpo, cos dedos escondidos baixo unha chaqueta ou un pano
para que só os dous soubesen a cifra final.
Cando deixa de valer unha palabra?
Por iso os acordos dependeron durante moito tempo menos do papel ca da certeza de
que os dous volverían verse.
Co século XX chegaron os avales bancarios, os contratos modernos e os mercados
afastados do territorio. O valor empezou a calcularse sen presenza física e a confianza foi
deixando paso ás garantías.
PUBLICIDADE
E, con todo, aquelas feiras rurais acabaron transformándose nas grandes feiras
modernas e internacionais que hoxe representa a Semana Verde de Galicia. Cambiaron
as máquinas e a velocidade dos negocios, pero no fondo segue a mesma necesidade de
reunirse para mirar, comparar e decidir xuntos que valor teñen as cousas.
E se as feiras seguen existindo para saber de quen nos fiamos?
La Formalita existe en Ecos da Comarca para ofrecer unha maneira distinta de mirar o
cotián: breve, elegante, con humor e pensamento; non para informar, senón para
interpretar; non para explicar, senón para mirar doutro xeito. ECOS DA COMARCA— 31
de maio de 2026.
MÁIS ARTIGOS DE OPINIÓN DE LA FORMALITA:
Cando todo asemella o mesmo... pero non: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-todo-asemella-o-mesmo-pero-non
O valor do que non se debe perder: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-valor-do-que-non-se-debe-perder
O cerebro humano non entende a escala, entende a historia: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-cerebro-humano-non-entende-a-escala-entende-a-historia
Toda ponte cobra: https://www.ecosdacomarca.com/post/toda-ponte-cobra
Cando prende, prende: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-prende-prende
Cando o día vén encollido: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-o-d%C3%ADa-v%C3%A9n-encollido
Queridos Reis Magos: https://www.ecosdacomarca.com/post/queridos-reis-magos
Unha desfeita: https://www.ecosdacomarca.com/post/unha-desfeita
A Terra Nai: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-terra-nai
A cara que non somos: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-cara-que-non-somos
Estar sendo: https://www.ecosdacomarca.com/post/estar-sendo
8 de marzo: forma e cor: https://www.ecosdacomarca.com/post/8-de-marzo-forma-e-cor
Onde comezan as mans: https://www.ecosdacomarca.com/post/onde-comezan-as-mans
Un domingo de Ramos: https://www.ecosdacomarca.com/post/un-domingo-de-ramos
Abades, un domingo de Pascua: https://www.ecosdacomarca.com/post/abades-un-domingo-de-pascua
Memoria e innovación: https://www.ecosdacomarca.com/post/memoria-e-innovaci%C3%B3n
26 de abril: https://www.ecosdacomarca.com/post/26-de-abril
Trevos de catro follas: https://www.ecosdacomarca.com/post/trevos-de-catro-follas
Hai cousas que volven... e outras que cambian: https://www.ecosdacomarca.com/post/hai-cousas-que-volven-e-outras-que-cambian
Memoria nas letras: https://www.ecosdacomarca.com/post/memoria-nas-letras
Comentarios