Un domingo de Ramos

La Formalita/Xeral

Cousas que se pensan

Un domingo de Ramos

Nos séculos XI e XII, mentres o sur peninsular permanecía baixo dominio musulmán, os

reinos do norte foron organizando o territorio en parroquias —unha rede que a Igrexa foi

fixando pouco a pouco— e levantando igrexas románicas que servían non só para o

culto, senón para reunir e ordenar a vida da comunidade.

Ao mesmo tempo foi tomando forma o Camiño de Santiago. Desde o século IX, coa

descuberta do sepulcro do Apóstolo, comezaron a chegar peregrinos; e nos séculos XI e

XII ese movemento intensificouse e organizouse: os poderes da época —reis e Igrexa—

promoveron as rutas, fundaron igrexas, mosteiros e hospitais, fixaron pontes e camiños,

garantindo paso e acollida.

E por ese Camiño non circulaban só peregrinos, senón xentes de lugares distintos, con

linguas, costumes e maneiras de vivir diferentes, que ao pasar deixaban algo e tamén

levaban. Intercambiábanse palabras, xestos, crenzas e formas de facer.

E, sen embargo, non había nada que o organizase todo.

Nin redes.

Nin quedadas.

Só xente con determinación,

que camiñaba,

que se atopaba.

E así, sen plan,

¿Que necesidade había nese saír?

 PUBLICIDADE

E con iso, o tempo deixou de ser só o das estacións para converterse en calendario.

Un deles é hoxe, o domingo de ramos: o día de saír ao encontro, de recibir e de

acompañar, repetindo algo que vén de lonxe e segue vivo nas parroquias do rural.

No ramo na man.

No camiñar xuntos.

No entrar e saír.

E, sen embargo, algo cambia.

Hai menos curas.

Non sempre hai misa.

Porque a parroquia non era só a misa.

Era a casa onde o cura estaba e axudaba.

 Publicidade

Preme para obter máis información.

E iso é o que falta.

Agora, no domingo de ramos,

hai que ver onde ir.

Non todas as parroquias abren.

E, aínda así, a xente sae.

Co ramo na man.

E algo continúa. Non todo. Pero abondo.

¿Sabemos o que estamos a perder?

La Formalita existe en Ecos da Comarca para ofrecer unha maneira distinta de mirar o

cotián: breve, elegante, con humor e pensamento; non para informar, senón para

interpretar; non para explicar, senón para mirar doutro xeito. ECOS DA COMARCA— 29

de marzo de 2026.

MÁIS ARTIGOS DE OPINIÓN DE LA FORMALITA:

• Cando todo asemella o mesmo... pero non: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-todo-asemella-o-mesmo-pero-non

• O valor do que non se debe perder: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-valor-do-que-non-se-debe-perder

• O cerebro humano non entende a escala, entende a historia: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-cerebro-humano-non-entende-a-escala-entende-a-historia

• Toda ponte cobra: https://www.ecosdacomarca.com/post/toda-ponte-cobra

• Cando prende, prende: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-prende-prende

• Cando o día vén encollido: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-o-d%C3%ADa-v%C3%A9n-encollido

• ¿Caíches?: https://www.ecosdacomarca.com/post/ca%C3%ADches

• Queridos Reis Magos: https://www.ecosdacomarca.com/post/queridos-reis-magos

• Grazas: https://www.ecosdacomarca.com/post/grazas

• Unha desfeita: https://www.ecosdacomarca.com/post/unha-desfeita

• A Terra Nai: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-terra-nai

• Recende:https://www.ecosdacomarca.com/post/recende

• Á Feira: https://www.ecosdacomarca.com/post/%C3%A1-feira

• A cara que non somos: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-cara-que-non-somos

• Estar sendo: https://www.ecosdacomarca.com/post/estar-sendo

• 8 de marzo: forma e cor: https://www.ecosdacomarca.com/post/8-de-marzo-forma-e-cor

• Onde comezan as mans: https://www.ecosdacomarca.com/post/onde-comezan-as-mans

• Auga: https://www.ecosdacomarca.com/post/_auga