top of page

Hai cousas que volven... e outras que cambian

La Formalita/Xeral


Cousas que se pensan


 Hai cousas que volven... e outras que cambian


Como é posible que, nun momento no que temos máis comunicación e máis formas de

contacto ca nunca, sintamos cansazo para estar, responder e implicarnos como antes?


Volven as festas, os bares, as rúas e mesmo certas persoas. Pero algo resulta distinto. As

pandillas fanse máis pequenas. Os encontros duran menos. Cada un marcha antes. Hai

máis contacto ca nunca e, ao mesmo tempo, menos ganas de coidar a vida en común.


E isto non pasa só en Bandeira. Pasa en todas partes.

Zygmunt Bauman explicaba que vivimos nun tempo no que os vínculos deixaron de ser

estables para converterse en conexións fráxiles. Antes, boa parte da vida organizábase

arredor do grupo. Hoxe cada persoa administra a súa propia órbita: o seu tempo, a súa

atención e o seu cansazo.


Cada vez custa máis organizar unha festa, manter viva unha comisión ou simplemente

convocar unha xuntanza. Hai menos persoas dispostas a facer ese traballo: chamar,

preparar, insistir e conseguir que algo siga existindo para os demais.

 PUBLICIDADE

Se queres obter máis información do evento preme na imaxe.
Se queres obter máis información do evento preme na imaxe.

Quizais porque a propia convocatoria empezou a parecernos unha invasión da nosa

autonomía.


Byung-Chul Han advertiu da desaparición dos tempos compartidos. E tal vez unha

pandilla era tamén iso: saber onde estaba a xente e aparecer sen necesidade de chamar.

Comer xuntos, quedar para ir á festa ou simplemente saber que alguén te esperaba

daban estrutura emocional á vida.


A neurociencia tamén apunta que o cerebro humano necesita presenza e tempo

compartido para crear vínculos profundos. Pero o mundo contemporáneo lévanos cada

vez máis cara ao individual e ao inmediato.


Temos máis contacto ca nunca... e menos disposición para implicarnos de verdade.


E se o perigoso fose que isto empezase a parecernos normal?


Porque hai cousas que volven... e outras que cambian.

 PUBLICIDADE

Preme para obter máis información.
Preme para obter máis información.

E nós?


Temos a sensación de que seguimos volvendo aos mesmos lugares... pero xa non

volvemos da mesma maneira?


Quizais aínda estamos a tempo de aprender a volver.


La Formalita existe en Ecos da Comarca para ofrecer unha maneira distinta de mirar o

cotián: breve, elegante, con humor e pensamento; non para informar, senón para

interpretar; non para explicar, senón para mirar doutro xeito. ECOS DA COMARCA— 10

de maio de 2026.

MÁIS ARTIGOS DE OPINIÓN DE LA FORMALITA:


1 comentario


agnefreedom
hace una hora

What a thoughtful piece — it really made me stop and think. That tension between having more ways to connect than ever and yet feeling more distant from each other is something I recognise in my own life. The reference to Bauman is spot on. Maybe the first step is simply being more intentional about showing up, even when it’s easier not to. Thank you for putting this into words so beautifully! 🙌

Me gusta
IRS.gif
Copia de ¡TU Anuncio!.gif
Ecos_da_Comarca_neg.png

© 2026 por Ecos da Comarca.

¡Grazas por contactar connosco!

  • Facebook
  • Instagram
  • TikTok
  • X
  • Youtube
bottom of page