top of page

Entendérmonos


La Formalita/Xeral


Cousas que se pensan


 Entendérmonos


—Home... —Pois mira... —Xa veremos. —Pode ser. —Xa. —Ti verás. —Veña.


Levamos toda a vida falando así. E mira.

Foto é de Castelao, sacada da internet.
Foto é de Castelao, sacada da internet.

 PUBLICIDADE

Preme na imaxe para obter máis información deste evento.
Preme na imaxe para obter máis información deste evento.

Cando foi que aprendemos a escoitar o que non se di?


Nunca soubemos quen dicía a última palabra.


Nunca a botamos en falta.


 PUBLICIDADE

Preme na imaxe para obter máis información do evento.

Cremos que unha conversa é cousa de dous.


Un pon as palabras. O outro, o resto.


Hai cousas que só se aprenden nunha comunidade.


Un pastor aprende a ler o ceo.

PUBLICIDADE

Preme na imaxe para obter máis información do evento.
Preme na imaxe para obter máis información do evento.

Un mariñeiro, o mar.


Un xaponés, os silencios.


Un galego... ese idioma.

 PUBLICIDADE

Preme na imaxe para obter máis información do evento.
Preme na imaxe para obter máis información do evento.

E se os superpoderes fosen cousas así?


Será por iso que entendémonos sen dicilo todo?


La Formalita existe en Ecos da Comarca para ofrecer unha maneira distinta de mirar o

cotián: breve, elegante, con humor e pensamento; non para informar, senón para

interpretar; non para explicar, senón para mirar doutro xeito. ECOS DA COMARCA— 2 de

agosto de 2026.

PUBLICIDADE

Preme na imaxe para obter máis información.
Preme na imaxe para obter máis información.

MÁIS ARTIGOS DE OPINIÓN DE LA FORMALITA:

2 comentarios


Sometimes the deepest conversations happen in the spaces between words. We spend so much of life searching for the perfect way to express ourselves, yet understanding often arrives through silence, shared experience, and intuition. This piece beautifully reminds us that meaning is not only created by what is said, but also by what is recognized without being spoken. A thoughtful reflection on the invisible threads that connect us. 🙏❤️

Me gusta

xanerpe
02 ago

Sobran as palabras cando hai complicidade, porque se comparten sentementos, pesadumes, ledicias, choros, traballos comunitarios coma mallas, matanzas, mil e unha festividades, cando o fermento do pan percorre todas as casas para voltar e non se perde, cando saímos e deixamos a casa sen fechar, que xa os viciños a velarán por nós...estamos a falar de vestixios dunha sociedade comunitaria, que perviven tres mil anos despois, e que se negan a esmorecer.

Hoxe, máis ca nunca, reivindicámonos fronte a modelos trumpistas, imperialistas e/ou neocolonialistas.

Me gusta
IRS.gif
Copia de ¡TU Anuncio!.gif
Ecos_da_Comarca_neg.png

© 2026 por Ecos da Comarca.

¡Grazas por contactar connosco!

  • Facebook
  • Instagram
  • TikTok
  • X
  • Youtube
bottom of page