Non só para o verán
- ecosdacomarca

- hace 16 horas
- 2 min de lectura
La Formalita/Xeral
Cousas que se pensan
Non só para o verán
Case todos temos unha bicicleta. E case todos a usamos igual: algún domingo, algunha
tarde de verán ou unha desas cousas que cada ano nos prometemos recuperar.
Andar en bicicleta non se esquece. Basta volver subir: o vento, o equilibrio, o corpo
avanzando mentres todo o demais perde importancia.

Nalgúns sitios ves bicicletas apoiadas diante das tendas, das escolas ou das oficinas.
Ves a alguén indo traballar, mercar o pan ou volver para casa. Sen facer disto un plan.
E quizais por iso resulta tan estraño que siga quedando para o domingo.
Por que hai cousas que sempre quedan para despois?
PUBLICIDADE
Quizais porque non abonda con querer. A bicicleta necesita un mundo que lle faga sitio:
camiños, espazo, ritmo.
Tendemos a pensar que pertence ao pasado. E, con todo, moitas das cidades máis
modernas do mundo incorporárona á vida diaria. Non por nostalxia, senón porque ocupa
pouco, contamina pouco e fai moito ben.
E que é o que ten?
PUBLICIDADE
Non corre demasiado.
Obriga a atender: ao aire, ás costas, á xente, ao que vai pasando. Segue mantendo o
mundo preto. Non fai ruído. Non permite desaparecer mentres avanzas.
Aquí témola... pero segue sendo daquela maneira.
E se por chegar antes non atendemos ao que pasa?
La Formalita existe en Ecos da Comarca para ofrecer unha maneira distinta de mirar o
cotián: breve, elegante, con humor e pensamento; non para informar, senón para
interpretar; non para explicar, senón para mirar doutro xeito. ECOS DA COMARCA— 7 de
xuño de 2026.
MÁIS ARTIGOS DE OPINIÓN DE LA FORMALITA:
Cando todo asemella o mesmo... pero non: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-todo-asemella-o-mesmo-pero-non
O valor do que non se debe perder: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-valor-do-que-non-se-debe-perder
O cerebro humano non entende a escala, entende a historia: https://www.ecosdacomarca.com/post/o-cerebro-humano-non-entende-a-escala-entende-a-historia
Toda ponte cobra: https://www.ecosdacomarca.com/post/toda-ponte-cobra
Cando prende, prende: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-prende-prende
Cando o día vén encollido: https://www.ecosdacomarca.com/post/cando-o-d%C3%ADa-v%C3%A9n-encollido
Queridos Reis Magos: https://www.ecosdacomarca.com/post/queridos-reis-magos
Unha desfeita: https://www.ecosdacomarca.com/post/unha-desfeita
A Terra Nai: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-terra-nai
A cara que non somos: https://www.ecosdacomarca.com/post/a-cara-que-non-somos
Estar sendo: https://www.ecosdacomarca.com/post/estar-sendo
8 de marzo: forma e cor: https://www.ecosdacomarca.com/post/8-de-marzo-forma-e-cor
Onde comezan as mans: https://www.ecosdacomarca.com/post/onde-comezan-as-mans
Un domingo de Ramos: https://www.ecosdacomarca.com/post/un-domingo-de-ramos
Abades, un domingo de Pascua: https://www.ecosdacomarca.com/post/abades-un-domingo-de-pascua
Memoria e innovación: https://www.ecosdacomarca.com/post/memoria-e-innovaci%C3%B3n
26 de abril: https://www.ecosdacomarca.com/post/26-de-abril
Trevos de catro follas: https://www.ecosdacomarca.com/post/trevos-de-catro-follas
Hai cousas que volven... e outras que cambian: https://www.ecosdacomarca.com/post/hai-cousas-que-volven-e-outras-que-cambian
Memoria nas letras: https://www.ecosdacomarca.com/post/memoria-nas-letras
Entre tratos: https://www.ecosdacomarca.com/post/entre-tratos








Reading this took me straight back to my childhood, when I used to ride my bicycle all the time. Those are some of my happiest memories — the wind, the freedom, not a care in the world. You’ve captured something really special here. Thank you for the lovely reminder that maybe it’s time to dust off the bike again! 🚲😊