Apeiro teimudo
Ecos da Comarca/Xeral
Ola a todos e moi benvidos un día máis ao noso canal. Xa estamos metidos de cheo na faena, que aquí na nosa terra xa sabedes ben que cando chega a época de sacar as patacas non hai descanso posible para ninguén. O campo non espera e o tempo manda. Hoxe tócame un deses días de andar a voltas co ferro e coa graxa, dos que fan que acabes a xornada coas mans ben negras pero coa satisfacción do traballo feito. Estou aquí no medio do galpón pelexando de novo co noso vello coñecido, o Ebro 160. Este tractor é un auténtico tanque, un clásico que nos acompaña en mil batallas, pero hai que recoñecer que tamén ten o seu aquel e esixe paciencia e maña a partes iguais. Xa me vedes, no medio deste cambio de apeiros, intentando que todo encaixe á primeira mentres o sol apreta fóra e o traballo se amontoa.

Mentres estaba alí abaixo, case tirado no chan e loitando cos brazos do tractor para soltar un apeiro e poñer o seguinte, veuseme unha pregunta á cabeza que non deixaba de darme voltas. Quería preguntárvolo a todos vós que estades aí detrás da pantalla e que seguramente pasades polas mesmas situacións. A ver, faládeme con total sinceridade, a cantos de vós vos gusta de verdade este proceso de andar cambiando os apeiros cada dous por tres? Hai xente que me di que lle relaxa, que lle gusta sentir o contacto co metal, que é parte da esencia pura do traballo no campo e que non cambiarían por nada ese contacto directo coa maquinaria. Din que é o momento no que pos a punto a túa ferramenta e que hai certa poesía niso de preparar a máquina con mimo para a seguinte tarefa da colleita.
PUBLICIDADE
Pero tamén vos digo unha cousa, e aquí imos poñernos a soñar un pouco en alto. Imaxinade por un momento que nos tocara a lotería ou que fóramos podres de cartos e nos sobrara o diñeiro por todas partes. Seguiríamos facendo isto con tanta ledicia e paciencia? Non credes que sería un auténtico luxo ter un tractor específico aparcado para cada apeiro que temos na casa? Pensade no que sería chegar pola mañá, ir directo ao tractor que xa ten a fresadora posta, arrincar e listo para traballar. Ou ter outro tractor só para a colleita das patacas, outro para o remolque e outro exclusivo para arar. Sería o paraíso de calquera agricultor, verdade? Aforraríamos un tempo que vale ouro e, sobre todo, evitaríamos moitas dores de costas e esforzos innecesarios pelexando con pasadores que non queren saír e brazos hidráulicos que non baixan xusto o que deberían no momento preciso.
De todos xeitos, se entre os que me estades vendo hoxe hai algún auténtico namorado de enganchar e desenganchar ferros, que me deixe un comentario agora mesmo. O digo totalmente en serio, se hai alguén por aí que sinta unha paixón oculta por axustar o terceiro punto, engrasar as pezas e mancharse as mans ata os cóbados cada vez que cambiamos de faena no campo, podemos falar seriamente e ver de contratalo para a explotación. Prometo que aquí traballo non lle vai faltar, porque co ritmo que levamos e co noso querido Ebro 160, diversión mecánica ten asegurada para todo o ano.
PUBLICIDADE
En fin, gustaríame moito saber que pensades vós sobre este tema. Sodes dos que disfrutan da mecánica e do manexo directo ou sodes dos que prefiren o tractor xa listo para ir ao gran sen perder nin un minuto? Deixádeme as vosas experiencias e opinións aquí abaixo nos comentarios, que xa sabedes que sempre vos leo con moita atención e moito cariño. Se vos gusta este tipo de contido sobre o noso día a día na agricultura galega e as peripecias que pasamos coa maquinaria, non esquezades darlle un bo me gusta ao vídeo e subscribirvos ao canal para non perder nada de todo o que vén nesta tempada de patacas que acaba de comezar con forza.









Comentarios