Ó inimigo, nin auga

Ecos da Comarca/Xeral

Hoxe imos falar dun xenio do humor, un tipo que converteu a traxedia en comedia e que nos ensinou a rir ata das cousas máis terribles. Estou a falar do gran Miguel Gila. Se non o coñecedes, quedade, porque a súa historia e o seu humor son simplemente espectaculares.

O accidente. (Captura cámaras da DXT)

Gila naceu en Madrid e tivo unha vida que semella sacada dun guión de cine. Moi novo, alistouse para loitar na Guerra Civil, no bando republicano. E aquí é onde a súa historia se volve incrible. Foi capturado, enfrontouse a un pelotón de fusilamento... e sobreviviu! Contaba el que os soldados estaban bébedos e fallaron todos os tiros. Esa capacidade para atopar o absurdo no medio do horror foi a semente do seu humor.

Tras a guerra, pasou por mil traballos ata que descubriu o seu talento no escenario. E como o fixo? Pois coa súa arma máis poderosa: un teléfono. Gila saía ao escenario, vestido de soldado, e facía a súa famosa chamada. "Está o inimigo? Que se poña!". E a partir de aí, era unha marabélica conversa surrealista na que intentaba organizar a guerra dunha forma máis cómoda para todos.

 PUBLICIDADE

Preme na imaxe para obter máis información deste evento.

Chamaba para preguntar se podían parar a guerra para xogar ao fútbol, ou se lles sobraba algunha bala porque eles andaban escasos. Era unha crítica brutal e ao mesmo tempo tenra contra o absurdo da violencia. Converteu a trincheira nunha oficina de queixas, humanizando ao "inimigo" e expoñendo a estupidez dos conflitos.

O seu estilo era único. Falaba amodo, cunha inxenuidade case infantil, coma se non entendese por que a xente tiña que matarse. Esa sinxeleza era a súa xenialidade. Facíanos rir, si, pero tamén nos facía pensar. Despoxou a guerra de toda a súa épica e deixouna no que realmente é: unha traxedia estúpida.

 PUBLICIDADE

Contacta con nós!

Miguel Gila demostrou que o humor pode ser a ferramenta máis intelixente para a crítica social e a máis eficaz para a supervivencia. Así que a próxima vez que vexades unha noticia terrible, lembrade a Gila e a súa chamada ao inimigo. Quizais rir non solucione o problema, pero axuda a non perder a esperanza e a cordura.