Terrazas ao interior do local
- IsmaelRS

- hace 7 horas
- 2 Min. de lectura
IsmaelRS/Xeral
Benvidos a un novo capítulo onde reflexionamos sobre o futuro de Galicia. Hoxe quero que falemos de algo que vemos todos os días, algo que está xusto debaixo dos nosos pés: o espazo público. Parádevos a pensar un momento, que pasou coas nosas rúas, coas nosas prazas?
Lembrades cando podiamos pasear tranquilamente, cando as beirarrúas eran para a xente? Parece que, case sen darnos conta, normalizamos que o espazo público se convertese nunha extensión dos bares e restaurantes. De súpeto, as terrazas empezaron a medrar e a ocupar cada vez máis sitio. Non me malinterpretedes, encántame tomar algo fóra cando fai bo tempo, pero hai un límite.

Chegamos a un punto no que moitos locais de hostalería teñen máis metros cadrados na rúa que no seu propio interior. Isto non é unha esaxeración, é unha realidade en moitas vilas e cidades galegas. O resultado? Beirarrúas onde apenas se pode pasar. Se vas cun carriño de bebé, en cadeira de rodas ou simplemente con bolsas da compra, a túa viaxe convértese nunha carreira de obstáculos. Cantas veces tiveches que baixar á estrada ou cruzar á outra beira da rúa porque sentías que estabas invadindo un espazo que xa non era teu, que era privado?
PUBLICIDADE

Esa sensación espacial de estar entrando nun negocio cando en realidade estás na vía pública é cada vez máis común. Sénteste como un intruso no teu propio espazo. E isto lévame á pregunta fundamental de hoxe: en que momento decidimos que o beneficio económico dunha actividade privada era máis importante que o ben común de todos os cidadáns? Cando empezamos a poñer o negocio duns poucos por diante do dereito de todos a gozar das nosas rúas e prazas?
A privatización silenciosa do espazo público é un tema serio que afecta á nosa calidade de vida. Non se trata de ir contra a hostalería, que é vital para a nosa economía e a nosa vida social. Trátase de atopar un equilibrio, de recuperar o espazo que é de todos. Porque as rúas son para pasear, para xogar, para encontrarse, para vivir. Non son só un anexo dun negocio.
Publicidade
Que opinades vós? Vivides esta situación na vosa localidade? Deixade os vosos comentarios aquí abaixo, porque este é un diálogo que temos que ter entre todos e todas para construír a Galicia que queremos. Grazas por acompañarme nesta reflexión. Non esquezades subscribirvos para máis conversas sobre o noso futuro.







Comentarios