O crime vampírico de Agolada

Ecos da Comarca/Xeral

Sempre falamos do futuro de Galicia, pero hoxe imos viaxar ao noso pasado máis escuro, a un suceso que marcou a crónica negra galega. Estamos en setembro do ano 1925, na tranquila parroquia de San Lourenzo de Brántega, no concello de Agolada.

Un día coma outro calquera, un neno de tan só 19 meses, Álvaro Sarandeses, está a xogar na porta da súa casa. A súa nai entra un momento e, cando volve saír, Álvaro xa non está. A desaparición dun neno tan pequeno conmocionou a toda a comarca. A familia e os veciños buscaron sen descanso, día e noite, por cada recuncho, cada campo e cada camiño. Pero non había nin rastro. Os días convertéronse en xornadas de angustia e desesperación. Onde podía estar un neno tan pequeno? Era imposible que se afastase moito só.

As autoridades iniciaron unha investigación, pero non atopaban pistas. Comezaron a xurdir todo tipo de rumores e teorías. Falábase de secuestros, de animais salvaxes, incluso de lendas escuras que parecían cobrar vida. A Garda Civil interrogou a veciños e familiares, pero ninguén sabía nada, ninguén vira nada. A incerteza era o peor castigo para a familia Sarandeses. A esperanza de atopalo con vida esvaecíase con cada novo amencer. A tranquilidade da aldea rompeuse para sempre, substituída por un medo silencioso e unha pregunta que ninguén podía respostar.

 PUBLICIDADE

Se queres obter máis información do evento preme na imaxe.

Finalmente, despois de varios días de busca infrutuosa, o misterio resolveuse da forma máis tráxica e arrepiante posible. O corpo sen vida do pequeno Álvaro apareceu agochado nun estercoleiro, moi preto da súa propia casa. O descubrimento foi devastador, pero o que veu despois foi aínda máis perturbador. A investigación deu un xiro inesperado cando as sospeitas recaeron sobre un rapaz da mesma aldea, Eulogio Mejuto, de apenas quince anos.

 PUBLICIDADE

Preme para obter máis información.

Pero por que un adolescente cometería un acto tan atroz? A razón era tan estraña como macabra. Eulogio tiña un irmán máis pequeno que padecía tuberculose, unha enfermidade mortal naqueles tempos. Desesperado e influenciado polas crenzas populares e a superstición da época, Eulogio convenceuse de que o único xeito de curar ao seu irmán era cun remedio terrible: o sangue dun neno san. Este caso pasou á historia como o crime vampírico de Agolada, un triste recordo de como a desesperación e a ignorancia poden levar ás accións máis escuras.