O apagón dixital en Vila de Cruces: cando censuran a voz veciñal
Artigo de opinión de María Jesús Cao Casal, veciña deste municipio
María Jesús Cao Casal/Vila de Cruces
"Hai poucos días descubrín que a miña conta de Facebook do Concello de Vila de Cruces fora bloqueada. Mero contratempo tecnolóxico? Non, un ataque directo e intolerable contra a miña liberdade de expresión. Dende o meu empadronamento e o meu día a día en Vila de Cruces, a rede social converteuse nunha fiestra fundamental para opinar, debater e facer comunidade.
Silenciar a unha veciña por expresar o seu pensamento non é só unha vulneración dun dereito fundamental; é un intento de impoñer a lei do silencio nos espazos onde debería reinar o diálogo.
Vivimos nunha paradoxa inquietante. As grandes corporacións tecnolóxicas venden a idea de que o mundo está máis conectado que nunca, pero á vez exercen un poder censurador opaco, arbitrario e sen garantías xurídicas. Cando un algoritmo ou unha man invisible decide que a túa voz molesta e preme o botón de "bloquear", non só che cortan o acceso a un perfil persoal; illándote da túa contorna, cercenan a pluralidade dunha veciñanza que ten todo o dereito a escoitar diferentes puntos de vista sobre o que acontece no noso propio concello.
PUBLICIDADE
O rural galego, e en especial un concello coma o noso, necesita máis participación e debate público, non menos. Se permitimos que a censura dixital se normalize nos pequenos municipios, estaremos aceptando que a nosa cidadanía sexa de segunda categoría tamén no eido virtual. A liberdade de expresión non pode depender dos caprichos dunha multinacional nin das normas opacas dun consello de moderación invisible.
PUBLICIDADE
Facer pública esta inxustiza dende o corazón de Vila de Cruces é o meu xeito de plantar cara. Non podemos consentir que nos afoguen a palabra. Porque cando nos bloquean a nós, o que realmente están intentando bloquear é a democracia".
María Jesús Cao Casal, veciña de Vila de Cruces
Despois duns anos vivindo noutro concello, co meu retorno ás Cruces, tentei de involucrarme e facerme partícipe da vida do meu pobo, criticando o criticable, e aportando ideas e esperiencias adquiridas noutros lugares un chisco mais adiantados, (social, económica, e culturalmente), mais a miña tentativa chocou coas ideas dos herdeiros crucenses de Torquemada que, ante a cegueira selectiva, optaron por BLOQUEAR o meu acceso á información que o dereito coma cidadán me otorga. Despois de informar desta situación, o único que obtiven foi a resposta do acalde dicindo: "non sabía nada"
É, ó parecer, segue se saber nada...