"As paguiñas" das que menos se fala e que todos coñecemos algún caso

Ecos da Comarca/Xeral

Ola a todos. Hoxe gustaríame falar dun tema que me ten a cabeza a voltas e que seguro que a vós tamén vos soa de velo cada dous por tres nos medios de comunicación. Estou falando desa tendencia tan estraña de que as empresas privadas estean recibindo miles e millóns de euros de cartos públicos. A vós parécevos isto normal? Porque a min, sinceramente, dame moito que pensar e gustaríame que o analizaramos xuntos hoxe. Vemos case todos os días nas noticias que se lle conceden setecentos mil euros a tal empresa ou dous millóns de euros para aquela outra. E o que máis me choca é que moitas veces falamos de rescates a empresas que a priori son solventes ou que teñen unha estrutura suficientemente grande como para facer fronte ás súas dificultades.

Pensemos un segundo na nosa realidade. Cando a min ou a calquera de vós as cousas nos van mal, cando temos un mes frouxo ou cando os gastos nos comen, quen nos financia? Ninguén nos vén salvar con cheques en branco. Temos que buscarnos a vida como podemos, pedir préstamos ou apertar o cinto ata que doe. Entón, por que ten que ser diferente para as grandes e medianas empresas? Por que este trato de favor con cartos que saen directamente dos impostos de todos os cidadáns?

 PUBLICIDADE

Preme para obter máis información.

Ás veces dá a sensación de que estes rescates teñen algunha condición oculta que non nos contan. Será que teñen como obxectivo a compra de votos ou o control de certas vontades? É unha pregunta dura pero necesaria. Se unha empresa recibe cartos públicos de forma masiva, o máis normal do mundo sería que deixase de ser privada e se convertese en pública. Se o estamos pagando entre todos, o beneficio debería ser de todos, non si? Non ten sentido que unha entidade siga sendo privada para repartir beneficios pero que sexa pública á hora de asumir as súas perdas. Ese diñeiro público podería destinarse a moitas outras cousas que necesitamos de verdade, como mellorar a sanidade, a educación ou as infraestruturas que usamos todos no día a día.

 PUBLICIDADE

Preme na imaxe e contacta con nós!

Ou se cadra, tamén habería que valorar unha alternativa moito máis xusta. Que pasaría se eses millóns que se lle dan a unha única empresa se repartisen entre moitas microempresas e autónomos? Ao final, somos os pequenos os que xeramos a gran maioría dos postos de traballo e os que realmente mantemos viva a economía de cada barrio e de cada vila. Por que axudar á empresa amiga do político de quenda en vez de apoiar a quen de verdade levanta a persiana cada mañá con esforzo? Ao final o que buscamos é un sistema transparente onde o esforzo se premie por igual e o diñeiro público se use con sentidiño. Que opinades vós disto? Parécevos que este reparto é xusto ou credes que debería cambiar radicalmente a forma de xestionar estes fondos? Deixádeme o voso comentario porque me interesa moito saber que pensades.